21February2018

سازمان جوانان کمونیست

در یک ماه و اندی که گذشت، وزارت علوم دولت و مسئولان دانشگاه ها، انتقاد پذیری و تدبیر خود را با تهدیدها، احضارها و عدم مقابله با بازداشتهای غیر قانونی نهاد های امنیتی _که به منظور سرکوب صدای مستقل دانشجویان و فعالان صنفی دانشجویی صورت گرفت_ نشان دادند.

مدت زیادی از کارشکنی‌های حراست دانشگاه تهران برای دانشجویان و فارغ‌التحصیلان دانشگاه نگذشته‌است که فراموشمان شود. اما گویا این کارشکنی‌ها هم‌چنان قرار است ادامه داشته باشند.

دانشگاه در طی چندسال گذشته که دستاویزی برای برخورد قانونی با فعالین صنفی نداشت، فرصت را غنیمت شمرده و در شرایطی که فشار نهادهای امنیتی خارج از دانشگاه بر دانشجویان تشدید شده‌، به تسویه‌حساب‌های درون دانشگاهی پرداخته‌است تا صدای حق‌خواهانه‌ی دانشجویان را خاموش کند. دانشجویانی که در این سال‌ها از تبدیل دانشگاه به بنگاه و فروشگاه، از تبعیض‌های جنسیتی، از نابرابری قومیتی و فرهنگی، از محرومیت اقشار فرودست جامعه‌ی خود به ستوه آمده‌اند و فریاد اعتراض خود را به‌طرق مختلف سر داده‌اند.

یکی از این اعتراضات، اعتراض‌های خوابگاه دخترانه‌ی چمران دانشگاه تهران بود که در اعتراض به تبعیض‌ها، آیین‌نامه‌ی غیرانسانی خوابگاه‌ها، محدودیت ساعت ورود و خروج و برخوردهای توهین‌آمیز با دختران (از جمله تماس توهین‌آمیز خوابگاه با خانواده‌ها، که در روزهای اخیر شاهد تکرار آن بودیم) انجام گرفت و از طرق مختلف پیگیری شد. پیگیری بازنگری آیین‌نامه بر خلاف قولی که اداره‌ی کل امور خوابگاه‌ها داده بود، بیش از یکسال است که انجام نشده‌است. در این بازه، فعالین صنفی چمران، در نبودشورای صنفی، بارها از طریق نامه، بیانیه و درخواست جلسات حضوری پیگیر این بازنگری شده‌اند. اما حتی جلسات حضوری هم ادامه نیافت و بدون نتیجه رها شد.

ولی گویا پاسخ اعتراضات مسالمت‌آمیز دانشجویان و پیگیری آن‌ها از طرق مختلف، بازهم تنها یک چیز است: «سرکوب» و خاموش کردن صداهای معترض. در چند شب گذشته، به‌دلیل اختلافات و مشکلات پیش آمده در بخش مدیریتی و امور وقف خوابگاه، دانشجویان ساکن در اتاق‌های وقفی خوابگاه فیض مجتمع چمران، اجازه‌ی ورود به خوابگاه نداشتند و در سرمای این شب‌ها بیرون نگه داشته‌شدند، در حالی‌که جایی برای اسکان نداشتند.
در این روزهای تمدید اتاق، بعضی از دختران اما با اتفاق جدیدی روبه‌رو شدند. در سامانه‌ی گلستان خطایی مشاهده می‌شود که :«به دلیل محدودیت استفاده از خوابگاه‌، امکان تمدید وجو ندارد.»

پذیرش خوابگاه در پاسخ، علت آن را پر نکردن فرم‌های تأخیر برای ورود به خوابگاه بیان کرده و این دانشجویان را برای #اسکان در خوابگاه ملزم به تعهد دادن کرده‌است. 
گرچه آیین‌نامه‌ی مقررات خوابگاهی نیز مورد اعتراض دانشجویان بوده‌است، اما در همین آیین‌نامه هم، تنها بندی که در آیین‌نامه‌ی خوابگاه‌ها برای محرومیت از خوابگاه به‌خاطر غیبت و تأخیر وجود دارد بند هفتم ماده‌ی بیست است که در این مورد براساس آن عمل نشده‌است و بدون احضار کتبی و طی روند قانونی دانشجویان از داشتن خوابگاه محروم شده‌اند: «با دانشجویانی که ماهیانه بیش از سه مورد تاخیر در مراجعه به خوابگاه یا غیبت غیرموجه داشته باشند برابر مقررات انضباطی برخورد و نهایتاً دانشجو از #خوابگاهمحروم خواهد شد.»
در این میان معاونت دانشجویی دانشگاه، موظف به عمل به وظیفه و قول خود مبنی بر بازنگری آیین‌نامه، برگزار کردن جلسات بازنگری در اسرع وقت، با حضور نمایندگان واقعی دانشحویان و متوقف کردن چنین برخوردهایی است. 
به‌خوبی می‌دانیم که چنین اقداماتی در راستای ایجاد فضای رعب، خاموش کردن صدای اعتراض و عدم تغییر در قوانین تبعیض‌آمیز است کما اینکه چنین برخوردهایی، حتی بر اساس آیین‌نامه‌ی غیر انسانی خوابگاه‌ها، به هیچ‌وجه قانونی نیست.

بی شک لازم به گفتن نیست که چنین برخوردهایی که باعث ایجاد اختلال در معیشت دانشجویان است ناگزیر با مکانیزمی طبیعی به تقابل منجر خواهد شد، تقابلی که هزینه سنگین آنرا تمام جامعه دانشگاهی پرداخت خواهد کرد.
#دانشجویان زیر بار احضارهای شفاهی و تعهدات تماماً غیر قانونی نخواهند رفت و ناگزیر بر اساس رسالت اخلاقی_دانشجویی خود بیش از پیش دربرابر رفتارها و سرکوب‌های غیر قانونی و غیر انسانی خواهند ایستاد.

?شوراهای صنفی دانشجویان کشور
@uniiran

 
 
 

حسام حسین زاده دانشجوی جامعه شناسی دانشگاه تهران

امروز شنبه 23 دیماه از زندان اوین آزاد شد.

وی روز 10 دی ماه بازداشت شده بود.

http://tiny.cc/275dny


@sjktamas

▫️سرنوشت فرودستان در زیر فشار نیروهای سرمایه‌داری نهایتاً به هم گره میخورد. آن فشاری که آنها را جدا جدا له می‌کند نهایتاً دستهای آنها را نیز به هم پیوند خواهد داد و ستمدیدگان به یک افق مشترک مبارزه دست پیدا خواهند کرد.

▫️دیگر تصور دانشجویی که بعد از فارغ‌التحصیلی به کولبری روی می آورد چندان سخت نیست. فرودستان، فقرا و بیچارگان افق مشترک مبارزه را بازخواهند یافت و هرکدام صدای فریاد دیگری خواهد بود. پوسترهای حمایت از کولبران توسط دانشجویان در دانشگاه به دیوارها آویخته می‌شود تا حلقه‌های پیوند میان سرکوب‌شدگان را سفت‌تر کند.

▫️در پي كشته‌شدن دو کولبر جوان، عثمان احمدی و محمد بهرامی، دانشجويان مستقل دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه با پخش پوستر و بيانيه ميان ديگر دانشجويان فراخواني براي حمایت از كولبران دادند. آنها در اين متن ضمن محکومیت شلیک به سوی کولبران مرزی و اعتراض به مصوبه اخیر دولت مبنی بر ممنوعیت کولبری، از تمامي اقشار تحت ستم جامعه، کارگران، معلمان، پرستاران، دانشجویان و ... خواستند كه مخالفت صريح خود را اعلام كنند. 
https://t.me/uniiran/1392
▫️در ادامه اين حركتِ دانشجويان، حراست دانشگاه پوسترها را از بورد دانشگاه جمع‌آوری کرد و اقدام به تهدید دانشجويان نمود. در پايان دانشجويان اعلام كردند در خواسته بحق خود مصرند و به حركت اعتراضي خود ادامه خواهند داد. آنها از هر ابزار و فضايي براي شنيدن فرياد كولبران و رنج‌ديدگان استفاده كرده و حركت امروز خود را آغازي براي نابودي ظلم و ستم ملي بر كولبران معرفي كردند.

کانال تلگرامی https://t.me/uniiran
پیامگیر تاگرامی @sjktamas

که متاسفانه اعتراض های گروهی و رسمی و تشکل های دانشجویی طی این مدت اثر مطلوبی در پی نداشته است و همواره خواسته های دانشجویان جهت بهبود اوضاع با عدم پیگیری و توجه مسئولین مربوطه مواجه شده است. در خرداد 96 نامه ای برای گزارش تخلفات مالی دانشکده خطاب به جناب آقای دکتر به نژاد، مضموم به مستندات و همچنین سه رونوشت به ریاست دانشگاه و دو معاون دیگر، نوشته و ارسال شد که پس از گذشت حدود 8 ماه همچنان بدون پاسخ باقی مانده است.
https://t.me/uniiran/1384
امروز، مورخه 2/10/1396، صدای دانشجویان در قالب اعتصاب غذا به دلیل افت شدید کیفیت غذا (که یکی از اصلی ترین دلایل آن دخالت پیمانکار سلف در امور نامربوط و عدم رسیدگی به حیطه اختیارات و وظایف مشروحه برای جایگاه شغلی ایشان است) به گوش رسید که در برخی خبرگذاری ها نیز منعکس گردید. 
ما دانشجویان دانشکده زبان های خارجی خواستار رسیدگی هرچه سریعتر به مطالبات مکتوب ذیل می باشیم.
1- تشکیل فوری شورای صنفی
2- بازگشت وجوه نقدی ماخوذه از دانشجویان در جریان جشن های فارغ التحصیلی و رسیدگی به سایر تخلفات مالی
3- برپایی و اختصاص بودجه به انجمن های علمی، دبیرخانه های تئاتر و موسیقی و سایر فعالیت های فرهنگی
4- توقف فوری کنترل های خارج از قاعده و بیجای دانشجویان به خصوص دختران توسط پرسنل غیر مربوط
5- توقف سوء استفاده از جایگاه و حیطه اختیارات و تهدید پرسنل و کارمندان برای دخالت در امور مربوط به حوزه اجرایی
ما به شدت به کنترل دانشجویان توسط حراست دانشکده معترضیم؛ زیرا تعریف آزادی های دانشجویان در تمام دانشگاه می بایست یکی باشد. برای مثال تماس های خارج از حوزه اختیار برخی مسئولان با دانشجویان و در برخی موارد تهدید و ارعاب ایشان موجب نگرانی و اضطراب آنها گردیده که اینگونه موارد تحمل دانشجویان را به پایان رسانده است

جمعی از دانشجویان دانشکده زبان های خارجه دانشگاه تهران

شورای صنفی مرکزی دانشگاه تهران ضمن حمایت قاطع از خواسته های صنفی دانشجویان دانشکده زبان های خارجه، اعلام میکند که هر گونه برخورد انضباطی با معترضین با واکنش شدید شورا و فعالین صنفی مواجه خواهد شد و هر چه سریع تر نیز پیگیرهای لازم برای برگزاری مجدد انتخابات شورای صنفی در این دانشکده را انجام خواهد داد.

منبع: کانال شورای صنفی مرکزی دانشگاه تهران

کانال تلگرامی https://t.me/uniiran
پیامگیر تلگرامی @sjktamas

https://t.me/uniiran/1378
دانشگاه،مدرسه و همه نهادهای آموزشی که در واقع ماهیت اصلیشان تولید علم و فرهنگ در راستای اعتلای کرامت و رفاه انسان است مادامیکه تحت سیطره سیاستهای خصوصی سازی قرار گیرد تبدیل به بنگاههای اقتصادی و محل عرضه نمره و مدرک بعنوان محصول خط تولید این بنگاه می گردد.
در این میان نهادهای آموزشی اعم از تحصیلات پایه و یا تحصیلات تکمیلی بعنوان یک کارخانه و دانش آموزان و دانشجویان بعنوان مواد خام قلمداد میشوند.

کانال تلگرامی https://t.me/uniiran
پیامگیر تلگرامی @sjktamas

https://t.me/uniiran/1368
معنای این دعوی دیوید هاروی را که چیزی «طبیعی» در بلایای طبیعی وجود ندارد به روشنی می‌توان در نقشه‌نگاری زیر که تخمین دامنه‌ی تخریب مناطق تهران در اثر زلزله را نشان می‌دهد، مشاهده کرد. چنانکه پیداست نیمه‌ی جنوبی تهران به شدت در معرض آسیب‌های ساختمانی است، تا جایی که بسیاری از مناطق پُرتراکم آن تا 100 درصد تخریب خواهند شد. به رغم اینکه مناطق شمال‌شهر روی گسل شمالی تهران قرار گرفته‌اند، گسلی که از لشکرک و سوهانک شروع می‌شود و تا فرحزاد و حصارک امتداد می‌یابد، اما به دلیل کیفیت مطمئن‌تر ساخت‌و‌سازهای اخیر در این مناطق دامنه‌ی تخریب احتمالی در بدترین حالت کمتر از 40 درصد است. حال آنکه گسل جنوبی شهر در حوالی شهر ری که از جاده‌ی خاوران آغاز می‌شود و تا کوره‌پزخانه‌های چهار دانگه ادامه دارد در بهترین حالت، اگر بخت یار باشد، حداقل 70 درصد خرابی به بار خواهد آورد. بنابراین به رغم اینکه منتهاالیه شمالی و جنوبی تهران هر دو روی گسل‌های «طبیعی» قرار گرفته‌اند اما دامنه‌ی تخریب آنها به نحو محسوسی متفاوت است، یکی آسیبی کم‌وبیش جزئی خواهد دید و دیگری تقریباً با خاک یکسان خواهد شد. این واقعیت را می‌باید به واسطه‌ی نابرابری‌های اقتصادی در گستره‌ی فضایی شهر توضیح داد. ساکنان مناطق شمالی شهر – اقدسیه، پاسداران، دارآباد، نیاوران، ولنجک، مقدس اردبیلی، زعفرانیه، سعدآباد – عموماً طبقات متمول پُردرآمدند – طبقه‌ی متوسط به بالا یا دهک‌‌های 6 و بالاتر – که به واسطه‌ی سازوکارهای نوسازی و ایمن‌سازی مستغلات‌شان در سال‌های اخیر کم‌وبیش در حاشیه‌ی امن به سر می‌برند. بخش اعظم اعیان‌سازی واحدهای مسکونی نیز در همین مناطق اتفاق افتاده است. از آن طرف، گسترده‌ترین بخش بافت‌های فرسوده‌ی شهری در محلات جنوبی شهر – مولوی، شوش، یافت‌آباد، خراسان، سیروس، دروازه غار، شهر ری – قرار دارند که از حیث جمعیتی بعضاً پُرتراکم‌ترین مناطق تهران‌اند و اغلب ساکنان‌شان را «فقرای شهری» – دهک‌های 1 تا 3 – تشکیل می‌دهند. زلزله بر این مناطق اثر یکسانی بر جا نمی‌گذارد و در مقام پدیده‌ای «طبیعی» پیامدهای نابرابری به دنبال دارد که تنها به میانجی عوامل اقتصادی و اجتماعی می‌توان توضیح‌اش داد. بنابراین آنچه به نظر «طبیعی» می‌رسد به دست «جامعه» وساطت می‌شود. این خود جامعه است که بلایای «طبیعی» را به میانجی برخورداری‌ها و نابرخورداری‌ها، رانت‌ها و امتیازها و صد البته عقلانیت‌ها و حماقت‌ها – محض نمونه: برج میلاد روی گسل زلزله ساخته شده است – به گونه‌ای آشکارا نابرابر توزیع می‌کند. با این اوصاف بلایای «طبیعی» ما را مستقیم و بی‌واسطه با شرایط سیاسی-اقتصادی جامعه طرف می‌کند. به این معنا، بلایی که طبیعت بر سر ما می‌آورد «در تحلیل نهایی» مصیبتی عمیقاً «اجتماعی» است. از شر «طبیعت» نمی‌توان نجات یافت، مگر اینکه جامعه از شر نابرابری‌ها و تبعیض‌ها و فسادها رها شده باشد.

کانال تلگرامی https://t.me/uniiran
پیامگیر تلگرامی @sjktamas

زلزله تهران را لرزاند. ♦️ کانون این زلزله با قدرت ۵.۲ ریشتر، مشکین دشت استان البرز بود و در استان های قم، گیلان، قزوین، اراک و تهران هم احساس شد https://t.me/uniiran ? @sjktamas
T.ME
 
Page 1 of 35

connect1